Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

175 lat teatru w Legnicy ►


Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

21.09.2017, mrdodo:
il numero Dodo Anello Promise...
Ils variano a seconda dei materiali impiegati, il primo argento sterling e...

21.09.2017, remember006:
Raymond mill employed in lime...
To reduce 60 percent of green house gas in our country, we need to reduce...

21.09.2017, cleor007:
venir l'ourlet de la mi-mollet...
Diana est cél?bre pour avoir du plaisir avec la mode. Si vous voulez rendre...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Bankowa (Rosenstraße)

Pierwotnie uliczka przebiegała pod murami miejskimi i nazwano ją Rosen-Gasse. Dotyczyło to przede wszystkim odcinka między ulicą Złotoryjską a murami (Gasse – zaułek). Część od ulicy Złotoryjskiej do Targu Kamiennego była bardziej wąską przecznicą – przejściem między ślepymi - bocznymi ścianami domów. Przesunięcie murów miejskich w 1338 r., a także unormowanie jej przebiegu, stworzyło z tego traktu ulicę miejską, która w 1863 r. wyszła poza linię murów, łącząc się z dzisiejszą ulicą Skarbka. Wówczas zmieniono jej nazwę na Rosen Straβe.
Skąd w centrum średniowiecznego miasta taka nazwa? Trzeba tu się odwołać do tradycji krajów niemieckojęzycznych, gdzie róża miała symboliczne znaczenie. Jako atrybut Afrodyty była też symbolem dyskrecji. W krajach niemieckojęzycznych „zrywaniem róż” nazywano związki pozamałżeńskie czy też odwiedziny w domach uciech. Nazwa tej ulicy była pozostałością po średniowiecznym zaułku uciech. Mimo różnych losów ulicy jej nazwa przetrwała ponad sześć wieków.
W połowie XV w. w zaułku funkcjonowały aż trzy browary, co świadczyć może o dużej ilości odwiedzających tę część miasta legniczan. W 1873 r. powstał bank (dziś delegatura Urzędu Wojewódzkiego), a w 1867 r. gimnazjum (dziś Zespół Szkół Elektryczno-Energetycznych), które swoimi monumentalnymi budynkami otwierają wejście w wąską uliczkę.
16 stycznia 1946 r. w ramach repolonizacji ulicę nazwano Bankowa, w nawiązaniu do stojącego tu gmachu bankowego. 7 listopada 2008 r. otworzono przylegającą do niej Galerię Gwarną. Odcinek od ulicy Chojnowskiej do Partyzantów 12 października 1992 r. otrzymał nazwę Benjamina Bilsego. Ulica Bankowa ma 232,4 m długości.

« poprzedni następny »
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.