Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

175 lat teatru w Legnicy ►


Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

21.07.2017, bulgari125:
Si tratta di uno e pi? di...
Per il divertimento, abbiamo selezionato cinque di questi fiori preziosi in...

15.07.2017, KWAZAR:
LIDAR
Chciałbym zainteresować Państwa przeglądaniem map Geoportalu z...

22.05.2017, filosss:
Re: Legnica - historia...
septemberlicht...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Wrocławska (Breslauer Straße)

Nazwa ulicy pochodzi od kierunkowej drogi do Wrocławia. Na przestrzeni dziejów dzisiejsza ulica nosiła na różnych odcinkach różne nazwy. Pierwszy odcinek: plac Mariacki – plac Wilsona nosił nazwę Breslauer Thor (Brama Wrocławska) i nawiązywała do bramy miejskiej stojącej przed 1324 r. W 1409 r. postawiono murowaną bramę, a w 1450 nastąpiła budowa nowej bramy, przesuniętej bliżej placu Wilsona. Brama stała na wysokości dzisiejszej restauracji „W-Z”, a jej podziemie jeszcze w latach 60-tych wykorzystywał jeden z lokatorów. Warto sprawdzić czy dziś istnieje loch starej bramy. W 1720 r. zapadła decyzja o rozebraniu Bramy Wrocławskiej lecz z wykonaniem tego czekano do 1820 r. kiedy rozbiórkę wymusił zbyt wąski przejazd. Poszerzenie przejazdu nie wystarczyło i w 1825 r. nastąpiła dalsza jej rozbiórka. Dopiero w 1885 r. uprzątnięto resztki bramy i bastei wrocławskiej.
Obecny plac Wilsona nosił wówczas nazwę plac Wrocławski, gdyż z niego odchodziły dwie drogi do przejazdu przez Kaczawę w kierunku Wrocławia. Dawniejsza droga (mniej więcej wzdłuż dzisiejszej ulicy J. Libana) do brodu na Kaczawie, który był na wysokości dzisiejszej ul. Kartuskiej. Dalej droga biegła wzdłuż rzeki poprzez Stare Piekary do Środy Śl. i Wrocławia. Inne obejście było drogą do brodu mniej więcej na wysokości mostu na dzisiejszej ul. Wrocławskiej, za którym  rozchodziły się drogi na Jawor i poprzez  ulicę - dziś Kamienną do wcześniej wspomnianej drogi na Wrocław. Na tym brodzie już w 1324, 1378 r. i 1386 r. wspomniany jest „długi most” na Kaczawie. Dzięki postawieniu mostu droga stała się bardziej uczęszczana niż przez bród „kartuski”. W 1414 r. omawiany most został wymieniony na kamienny. W 1461 r. powstał masywniejszy kamienny most, ale i ten ulegał zniszczeniu w czasie kolejnych wielkich powodzi (1569 i 1608). Mimo napraw osłabiony most poddano gruntownej naprawie w 1690 r. W 1705 r. radca rządowy Matuschke ufundował posąg św. Jana Nepomucena – patrona mostów i orędownika tonących oraz w czasie powodzi, a w 1714 r. św. Franciszka Ksawerego – patrona misjonarzy i jezuitów. Do połowy XIX w. odcinek od placu Wrocławskiego do kamiennego mostu, od którego wziął miano, nosił nazwę Steinweg (pol. Kamienna Droga).
XIX w. jest początkiem zabudowy wcześniejszej drogi gruntowej prowadzącej do wsi Wielkie Piekary i dalej na Wrocław. Dotychczasowa nazwa Steinweg przeniesiona została na dzisiejszą ulicę Kamienną, a dotychczasowa Kamienna Droga zmieniła nazwę na Breslauer Straβe (Wrocławska). Nowo zagospodarowany szlak na prawym brzegu Kaczawy otrzymał nazwę Neue Breslauer Straβe (wolne tłum. Nowowrocławska). W 1925 r. oba odcinki otrzymały wspólna nazwę Breslauer Straβe. Nowy odcinek zaczął nabierać życia dzięki powstałym przy nim cmentarzom. W 1822 r. powstało założenie cmentarne; 1837 – Raphael  Praussnitzer właściciel prywatnego banku w Legnicy ofiarował gminie żydowskiej teren na kirkut; 1865 – budowa kaplicy na cmentarzu; 1877 - budowa domu pogrzebowego na cmentarzu żydowskim; 1881 - kolejna przebudowa i poszerzenie mostu ; 1897/8 - budowa zajezdni tramwajowej; 21.01.1898 r. – uruchomienie trzech linii tramwajowych, w tym linii nr III biegnącej od placu Wrocławskiego do cmentarza; 1911 -  budowa krematorium i zadrzewienie cmentarza; sierpień 1913 r. doprowadzono linię tramwajową do restauracji „Musentempel” (dziś: ”Pod Klonem”), zlikwidowanej w 1968 r.
W latach 20. XX w. powstał budynek kina „Kristallpalast”, później Bałtyk, które zostało zamknięte w 1981 r., a w latach 90. XX w. wraz z całą pierzeją wyburzone.
16 stycznia 1946 r. w ramach repolonizacji nazw zmieniono nazwę na Wrocławską. Dziś jest to główna trasa wylotowa do Wrocławia dopiero od skrzyżowania z ulicami: S. Czarnieckiego i St. Moniuszki. Można powiedzieć, że trakt wrocławski wrócił znowu na bród „kartuski”. Ulica Wrocławska rozciąga sie na długości 5120 m.

Sklep z mydłem Franza Prausera oraz warsztat szklarza Oskara Stiffela przy ul. Wrocławskiej 31 (później 38). Karta pocztowa z 1921 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Most na ul. Wrocławskiej na karcie pocztowej ze zbioru L.Moszyńskiego
Cukiernia i kawiarnia Hellmutha Klingberga przy ul. Wrocławskiej 4. Karta pocztowa z 1942 r. ze zbioru K.Makowca
Kiedyś Neue Breslauer Straße, później Breslauer Straße, dziś ul. Wrocławska. Karta pocztowa z 1910 r. ze zbioru Z.Grosickiego
Nieistniejący budynek na rogu dzisiejszych ulic Wrocławskiej i Gwiezdnej, w którym mieściła się restauracja Insterburger Hof. Karta pocztowa z 1938 r. ze zbioru K.Makowca
Gospoda Zur Sonne przy ul. Wrocławskiej. Karta pocztowa z 1900 r. ze zbioru Z.Grosickiego
Winiarnia Zum Rheingau przy ul. Wrocławskiej 232 na karcie pocztowej z 1915 r. ze zbioru K.Makowca
Widok na ul. Wrocławską z mostu na Kaczawie. Po prawej stronie znajdował się budynek gospody Zum Kaiser Friedrich. Karta pocztowa z 1911 r. ze zbioru Z.Grosickiego
Ulica Wrocławska, widok w kierunku pl. Wilsona. Karta pocztowa z 1929 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Nieistniejąca Brama Wrocławska przy ul. Wrocławskiej na karcie pocztowej z 1899 r. ze zbioru Z.Grosickiego
Ulica Wrocławska, widok w stronę obecnego Placu Wilsona. Karta pocztowa ze zbioru W.Ziętka
Gospoda Zur Sonne przy ulicy Wrocławskiej na karcie pocztowej z 1935 r. ze zbioru K.Makowca
Hotel National przy ul. Wrocławskiej na karcie pocztowej z 1938 r. ze zbioru K.Makowca
Ulica Wrocławska na karcie pocztowej z 1899 r. ze zbioru Z.Grosickiego
Ulica Wrocławska na karcie pocztowej z 1929 r. ze zbioru W.Ziętka
Ulica Wrocławska na karcie pocztowej z 1906 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Ulica Wrocławska. W tle widoczne wieże kościoła NM Panny. Karta pocztowa ze zbioru K.Makowca
Ewangelicka szkoła nr 9 na ul. Wrocławskiej. Obecnie siedziba Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego. Karta pocztowa z 1935 r. ze zbioru K.Makowca
Zakład zegarmistrza Juliusa Hartmanna (zapewne postaci stojącej w wejściu), który mieścił się na ul. Wrocławskiej w pobliżu obecnej ul. Henryka Pobożnego. Karta pocztowa z 1919 r. ze zbioru K.Makowca
Ulica Wrocławska, na wysokości ul. Kazimierza Wielkiego na fotografii ze zbioru K.Makowca
Zajezdnia tramwajowa przy ul. Wrocławskiej. Fotografia wykonana w 1933 r.
Ewangelicka szkoła nr 9 na ul. Wrocławskiej. Obecnie siedziba Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego. Karta pocztowa z 1914 r. ze zbioru K.Makowca
Wóz firmy A.Doctor przejeżdzający ulicami Legnicy zapewne podczas Festynu Strzeleckiego
Karta pocztowa z widoczną siedzibą firmy Heinricha Langnera przy Breslauer Straße.
« poprzedni następny »
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.