Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

05.06.2020, Kefir:
Re: Cmentarz komunalny
Tak można by powiedzieć.Miał za tą bramą powstać kirkut ale nigdy nie...

04.11.2019, Santino:
Re: Cmentarz komunalny
w Legnicy z tyłu za kaplicą jest droga prowadząca do dużej bramy z...

15.08.2019, jerry55:
Re: Mosty legnickie
poszukuje fotografii mostu nad Kaczawą łączący ulicę przebiegającą pomiedzy...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Bienwald & Rother / Rotherische Kunstziegeleinen G.m.b.H.

Na terenie Lasku Złotoryjskiego od połowy XIX w. rozpoczęto eksploatację gliny i piasku. Powstało wówczas kilka firm zajmujących się produkcją cegieł i wyrobów ceramicznych. Największą z nich był zakład Gottfrieda Bienwalda działający od 1865 r. Wkrótce w prowadzeniu interesu wsparł go Julius Rother, który sprawił, że firma Bienwald & Rother stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek w regionie. Julius Rother urodził się w 1844 r. w Namysłowie. W połowie lat 60. XIX w. osiedlił się w Legnicy gdzie początkowo znalazł pracę w Miejskim Urzędzie Budowlanym. Po ślubie z  Bethą Bienwald, córką Gottfrieda Bienwalda Julius Rother został wspólnikiem teścia. W 1878 r. po śmierci Bienwalda, to on stał się jedynym właścicielem firmy.

Wyprodukowane w cegielni Rothera cegły i ceramikę artystyczną wykorzystano przy budowie wielu reprezentacyjnych obiektów w Legnicy: gmach sądu na rogu ulic Złotoryjskiej i Gwarnej, siedzibę loży masońskiej Pythagoras zu den drei Höhen im Orient, kościół św. Trójcy, budynek Hedwigschule (Szkoły Podstawowej nr 4), pasaż Piotra i Pawła (obecna siedziba m.in. Galerii Sztuki), a także wykorzystano je przy gruntownej przebudowie kościoła św. Piotra i Pawła. Zresztą Rother przewodniczył komitetowi przebudowy tej świątyni. Z własnej kieszeni wsparł tę inwestycję płacąc za projekt i ofiarowując cegłę licowa o wartości 6 tysięcy marek. Rother wybudował przy obecnej ul. Złotoryjskiej 89 okazała willę, w której zamieszkał wraz z rodziną. Dziś jest on siedzibą Instytutu Metali Nieżelaznych. Znajdująca się obok pod adresem Złotoryjska 87 willa należała do Bienwalda. Dziś działa tam Naczelna Organizacja Techniczna.

Firma Rothera eksploatację gliny i produkcję cegieł prowadziła w cegielni o nazwie Bergziegelei. Pozostałością po tych pracach jest staw, w pobliżu którego mieściły się zabudowania fabryki (teren przy obecnej ul.  Wybickiego). Po śmierci Juliusa Rothera, która nastąpiła 3 września 1901 r. interes przejęli jego synowie: Oskar i Hans. Zakład działał odtąd pod nazwą: Rotherische Kunstziegeleinen G.m.b.H. Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej został on przejęty przez założoną we wsi Zebrzydowa koło Bolesławca przez Friedricha Hoffmanna (1818-1900) fabrykę wyrobów glinianych i cegły Siegersdorfer Werke. Dyrektorem legnickiego zakładu został Richard Mutz. W latach 20. XX w. siedziba firmy mieściła się przy Albrechtstraße 55 (ul. Poselska). W latach 30. XX w. zabudowania fabryczne spłonęły w niewyjaśnionych okolicznościach kończąc tym samym działalność zakładu.

Pracownicy cegielni Rotherische Kunstziegeleinen G.m.b.H. na fotografii wykonanej w 1911 r.
« poprzedni następny »
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.