Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

175 lat teatru w Legnicy ►


Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

25.09.2017, Maciej z Legnicy:
Re: Karl Langer Gasthaus zur...
Szukał bym w okolicy ul. Paulińskiej (Paulinerstr.). Tam znajdowała się...

27.08.2017, wojtek13:
Karl Langer Gasthaus zur...
Witam wszystkich serdecznie. Posiadam malutką miseczkę z logo " Gasthaus...

02.08.2017, Mariola:
Andreas Freytag Liegnitz
Posiadam pianino Andreas Freytag Liegnitz o nr seryjnym 1408. Może ktoś...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Rozkaz: uruchomić teatr!

Dzięki niepublikowanym dotąd materiałom źródłowym pozyskanym po kwerendzie w Archiwum Centralnym Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej w Moskwie udało się ustalić niektóre szczegóły związane z początkami funkcjonowania teatru w powojennej Legnicy. Radziecka scena dramatyczna życie zawdzięcza wojskowym, a rozpoczął je… rozkaz wydany 5 sierpnia 1946 roku przez gen. Andrieja Okorokowa. W ten sposób powstał pierwszy po wojnie legnicki teatr - instytucja, który istniał nieprzerwanie do 1964 roku. Wcześniej istniała scena w Domu Oficera – Dramatyczny Teatr Domu Oficera Armii Czerwonej z Lignicy.
W Rosyjskim Teatrze Dramatycznym Północnej Grupy Wojsk, bo tak nazywała się nowo powstała placówka, przewidziano dwa etaty dla wojskowych i 58 etatów dla cywilów. Zamiast dyrektora teatr miał dowódcę z wynagrodzeniem 1200 rubli. Rozkazem mianowany na to stanowisko został lejtnant Nikołaj Jakowlewicz Gunari. Jego zastępca - major Boris Pawłowicz Smit (dyrygent orkiestry Domu Oficera) - miał pensję o 300 rubli niższą, a podlegał mu dział administracyjno-gospodarczy. Do chwili zatwierdzenia kosztorysu finansowo-gospodarczego przez Główny Zarząd Polityczny teatr zatrudniał 33 cywili do obsługi, w tym 22 osoby (z pensją wg stawek urzędu pracy), jednak bez racji żywnościowych.
Z niedatowanego pisma dowódcy Urzędu Politycznego PGW, generała-lejtnanta A. Okorokowa do dowódcy Głównego Urzędu Politycznego Armii Czerwonej, generała-pułkownika Szykina wiadomo, że przy Domu Oficera utworzone zostały zespół muzyki estradowej i zespół kameralny, a prace nad organizacją teatru dramatycznego są w toku. Prawdopodobnie miało to miejsce niedługo przed wydaniem sierpniowego rozkazu, zanim podjęto decyzję o powołaniu legnickiej sceny jako osobnej instytucji, w dawnym gmachu teatru w sercu rynku.
W momencie powołania teatru zespół aktorski liczył] 10 osób: ośmioro zdemobilizowanych żołnierzy] Armii Czerwonej i dwoje repatriantów, zapewne wywiezionych na roboty do Niemiec. Wiodącymi aktorami byli dawni artyści radzieckich teatrów dramatycznych: Andriej Pietrowicz-Rajewski (przed wojną pracował w moskiewskim Teatrze im. Jermołowej) i Jelena Pawłowna Połowcewa (przed wojną pracowała w Obwodowym Teatrze Dramatycznym w Penzie). Jak wynika z raportu, trupa miała przygotowywać spektakl „Spóźniona miłość” Aleksandra Ostrowskiego, którego premierę planowano na 25 listopada 1946 roku (wcześniej wystawiono już tę sztukę w Domu Oficera i grano też gościnnie we Wrocławiu). Okorokow donosił, że w teatrze zgodziło się pracować 18 aktorów z Leningradu, na czele z Aleksandrem Nikołajewiczem Ardim (później głównym reżyserem legnickiego teatru).
30 września 1946 roku rozkazem nr 37 Zarządu Politycznego Północnej Grupy Wojsk, wydanym przez gen. Okorokowa, Rosyjski Teatr Dramatyczny PGW i teatr muzyczny Domu Oficera połączono w jedną strukturę teatralną ze wspólnym kierownictwem artystycznym i administracyjnym. Do dziś (maj 2017 r.) żyje jeden z aktorów pracujących w Legnicy w pierwszych sezonach istnienia Teatru PGW: urodzony w 1920 roku Aleksiej Pawłowicz Krasotin, który po latach wspominał, że tak pięknego teatru nigdy wcześniej ani potem nie widział.

« poprzedni następny »
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.