Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

175 lat teatru w Legnicy ►


Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

24.09.2017, cleor007:
levis pas cher ? mon ami le...
La plupart d'entre nous poss?dent au moins une couche et pas rares sont les...

27.08.2017, wojtek13:
Karl Langer Gasthaus zur...
Witam wszystkich serdecznie. Posiadam malutką miseczkę z logo " Gasthaus...

02.08.2017, Mariola:
Andreas Freytag Liegnitz
Posiadam pianino Andreas Freytag Liegnitz o nr seryjnym 1408. Może ktoś...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Kunice - Kunitz

W 1250 r. pojawiła się nazwa wsi w formie Cunino, w 1297 r. – Kunicz, ok. 1300 r. – Kunitz, w 1318 r. Cunicz, w 1414 r. – Kunilz, w 1445 r. – Cünytz. W XVIII w. wieś składała się z trzech części: Ober-, Nieder- Kunitz i Seegasse. Właścicielką Górnych i Dolnych Kunic była Marianne Eleonore von Stange (1722). Następnie Górne Kunice należały do Balzera von Pusch (1761) i Sopie Elizabeth von Pusch (1773). Natomiast Dolne Kunice w tym czasie należały do Hansa Albrechta von Stange (1755), Sabiny Heleny, wdowie po baronie von Kottulinskym (1743), Johanna Friedricha Sigmunda von Stange (1767), który w 1774 r. objął w posiadanie obie części wsi. W 1781 r. właścicielem obu części był nieznany z imienia von Stange. W 1797 r. radca handlowy Harnwolf sprzedał obie części oraz Zimnice Siegmundowi von Rothkirch z Barcinka (Berthelsdorf). W pierwszej połowie XIX w. dobra rycerskie w dolnej części Wsi były własnością: spadkobierców Frommholda (1830), Karla Frommholda (1845), Arthura Prins-Reichenheima (1876), wdowy Mety Thiel (1894), Waldemara Jurock (1910) i Mety Jurock de domo Schulz (1937). Właścicielami dóbr rycerskich w górnej części Kunic byli: Schubert (1830), Eduard Schubert ze Spalonej (1845, 1876), wdowa Elise Schubert de domo Schmidt ze Spalonej (1894, 1910). W latach 1923-1945 majątek należał do rodziny von Kreis.
Obecnie wieś jest siedzibą gminy Kunice. Na terenie Kunic znajduje się największe z podlegnickich jezior. Jezioro Kunickie ma powierzchnię ok. 95 ha i głębokość do 7 m. We wschodniej stronie znajduje się Wyspa Mew (1 ha), która swoją nazwę zawdzięczała masowo gniazdującym tam ptakom.
W pobliżu jeziora zachowała się jedna z rezydencji zbudowana w latach 50. XVI w. W połowie XVII w. dokonano jej przebudowy w stylu barokowym. Kolejne prace przeprowadzono w latach 60. XVIII w. i w 1799 r., kiedy zmodernizowano wnętrza. W latach 20. XIX w., po kolejnej przebudowie obiekt stracił swoje renesansowe cechy.
Kościół parafialny Serca Jezusowego wzmiankowany był w 1318 r. Pierwotnie wzniesiony w średniowieczu zachował zachodnią wieżę, do której dostawiono w XVIII w. (ok. 1755 r.) barokowy korpus nawowy z łącznikiem. Najstarszą jego częścią jest wieża zbudowana z kamieni. Korpus budynku pochodzi z XVII/XVIII w. Wnętrze nakryte pozornym sklepieniem wspartym na słupach empor zachowało kilka płyt nagrobnych z XVI – XVIII w. W 1993 r. kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa został odbudowany po pożarze z 1989 r. i konsekrowany przez biskupa Tadeusz Rybaka.

Położenie: 51°13′27,0″N 16°14′55,2″E
Liczba mieszkańców: 1933 – 908, 1939 – 885, 2002 - 1640.

Źródła:
Gumiński T., Legnica i okolice. Przewodnik, Legnica 1993
Łuczyński R.M., Rezydencje i majątki szlacheckie w powiecie legnickim do 1945 roku, Wrocław 2012
Pilch J., Zabytki architektury Dolnego Śląska, Wrocław 1978
http://www.verwaltungsgeschichte.de/liegnitz.html#landkreis

Karczma sądowa w Kunicach i Jezioro Kunickie na karcie pocztowej ze zbioru L.Moszyńskiego
Pozdrowienia z Jeziora Kunickiego. W tle gospoda zum Möwensee. Karta pocztowa z 1928 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Gospoda zum Möwensee przy Jeziorze Kunickim należąca do Alfreda Beera. Karta pocztowa z 1932 r. ze zbioru K.Makowca
Karczma sądowa w Kunicach. Karta pocztowa z 1899 r. ze zbioru K.Makowca
Brzeg Jeziora Kunickiego przy restauracji Zum Möwensee należącej do Alfreda Beera, Karta pocztowa z 1939 r. ze zbioru K.Makowca
Idylla nad Jeziorem Kunickim. Karta pocztowa z 1939 r. ze zbioru K.Makowca
Pozdrowienia z Jeziora Kunickiego. W okienku widok gospody Zum Möwensee. Karta pocztowa z 1911 r. ze zbioru K.Makowca
Pozdrowienia z Kunic z widokiem gospody H.Fiedlera i Jeziora Kunickiego. Kolorowa wersja karty pocztowej z 1907 r. ze zbioru K.Makowca
Pozdrowienia z Kunic z widokiem gospody H.Fiedlera i Jeziora Kunickiego. Karta pocztowa z 1906 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Kunice i Jezioro Kunickie na karcie pocztowej z 1921 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Pozdrowienia z Kunic ze zdjęciami karczmy sądowej i Jeziora Kunickiego. Karta pocztowa z 1903 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Pozdrowienia z Kunic. Widok Jeziora Kunickiego i restauracji znajdującej się u jego brzegu. Karta pocztowa z 1897 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Pozdrowienia z Kunic. Litograficzna karta pocztowa z widokiem Jeziora Kunickiego, gospody zum Möwensee i Wyspą Mew z 1898 r. Ze zbioru L.Moszyńskiego
Widok na wieś i brzeg Jeziora Kunickiego. Karta pocztowa z 1936 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Gospoda zum Möwensee przy Jeziorze Kunickim. Karta pocztowa z 1927 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Kunice i Jezioro Kunickie na karcie pocztowej z 1938 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
Jezioro Kunickie na karcie pocztowej z 1911 r. ze zbioru L.Moszyńskiego
« poprzedni następny »
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.