Przedwojennej Legnicy już nie ma. Tu odbudowujemy ją wirtualnie. Chodzimy jej ulicami, poznajemy ludzi, ich codzienność, pracę i pasje. Bez polityki, bez uprzedzeń. Z miłości do miasta.

 
   
 
   


Szukaj w serwisie
Sprawdź nazwę ulicy
 
 


Fundacja Historyczna Liegnitz.pl

o Fundacji

175 lat teatru w Legnicy ►


Kategorie

Historia miasta
Katalog firm
Miejsca
Legniczanie
Galeria
Źródła

Nasz serwis

geneza regulamin pliki cookie (nowe zasady) mapa serwisu kontakt
« strona główna

Aktualności na forum

27.08.2017, wojtek13:
Karl Langer Gasthaus zur...
Witam wszystkich serdecznie. Posiadam malutką miseczkę z logo " Gasthaus...

02.08.2017, Mariola:
Andreas Freytag Liegnitz
Posiadam pianino Andreas Freytag Liegnitz o nr seryjnym 1408. Może ktoś...

15.07.2017, KWAZAR:
LIDAR
Chciałbym zainteresować Państwa przeglądaniem map Geoportalu z...

Zaloguj się do forum:

login:
hasło:

lub załóż konto


Nasi przyjaciele

 

Młyn piaskowy (Sandmühle)

Młyn piaskowy położony był przy ul. Jaworzyńskiej. Jego nazwa pochodziła od piaszczystego terenu, na którym został zbudowany. Od wieków należał do młynów obsługiwanych przez Młynówkę, odnogę Kaczawy. Pierwotnie młyn został, jako wynagrodzenie przekazany w posiadanie pisarza miejskiego i burmistrza Legnicy Ambrosiusa Bitschena, który w 24 lipca 1454 r. oskarżony o zdradę stanu został ścięty przed ratuszem.

Od początku XIX w. legnicki młyn piaskowy należał do najbardziej znanych młynów zbożowych Śląska, którego wyroby dzięki swojej jakości były preferowane i wysoko cenione. W latach 70. I 80. XIX w. należał do Ernsta Scholza, właściciela firmy Ernst Scholz, która przy ul. Wrocławskiej 21/22 zajmowała się handlem towarami kolonialnymi. W drugiej połowie lat 80. nowym właścicielem młyna został żydowski kupiec Anton Sochaczewski, który w latach 1896-1902 był radnym miejskim, a w 1910 r. członkiem zarządu miasta. W tym okresie adresem Sandmühle była Jauer Straβe 53. Przed wybuchem pierwszej wojny światowej numeracja zmieniła się na 146.
W 1910 r. młyn zakupił Otto Pohl, który przebudował go i zmodernizował, wyposażając w nowoczesną turbinę i instalacje parową. Odtąd młyn mielił żyto i pszenicę. Według A. Jülicha w jego ogrodzie stała młyńska lipa, która uważana była za najpiękniejsze i największe drzewo Legnicy.

Przed wybuchem drugiej wojny światowej właścicielem młyna był Erdmann Pohl.
We wrześniu 2013 r. rozpoczęła się jego rozbiórka.

Źródła:
A. Jülich, Liegnitz, Chemnitz [b.d.]
W. Kalski, Legnicki Tarninów, cz. 2, Legnica 1998

« poprzedni
 
   
   
   

 

   
  decor handcrafted by egocentryk.org  
   


    Serwis:     « strona główna    geneza     regulamin     pliki cookie (nowe zasady)     mapa serwisu     kontakt         |      Fundacja:     « strona główna    o Fundacji         |     flag DE

© Fundacja Historyczna Liegnitz.pl, 2011-2014. Wszelkie prawa autorskie zarówno do serwisu, jak i prezentowanych materiałów są zastrzeżone.